“Het verhaal van Gerben”

2015, het jaar begon fantastisch!! In januari waren we er net achter dat de vrouw in verwachting was van ons 2e kindje. Ik was flink aan het trainen want ik had een paar wedstrijden in gedachten om te gaan lopen. Waaronder de halve marathon van Zwolle. Op 24 april kwam er wel een andere draai aan het zorgeloze leventje. Ik werd met spoed geopereerd omdat ze weefsel hadden gevonden wat onrustig leek. Ook moest ik uit voorzorg ook maar even in de CT-scan.

Ik mocht ook 6 weken absoluut niet lopen door de operatie. Ik kom oorspronkelijk uit Enter, gelukkig ben ik niks eigenwijs en had met een paar dagen de hardloopkleding alweer aan. Een rondje Deto / oude kerkhof en via het centrum weer terug moet wel kunnen toch dacht ik. Want ik moest wel blijven lopen voor de halve marathon van Zwolle. De week erop kreeg ik de uitslag. Er zaten 2 artsen en ze vertelden me dat ik kwaadaardige zaadbalkanker had in het 3e stadium. Ik had een uitzaaiing in de buik van 5,5cm en tussen de longen zat ook een uitzaaiing. Ik moest naar Enschede voor chemotherapie.

Daar zit je dan als jonge keerl en een vrouw naast je die zwanger is. Ik weet nog goed, het eerste wat ik tegen haar zei: ik goa neet zomaar dood!

Alle afspraken hadden ze al voor me gepland en moest me de maandag erop melden op de E4. Omdat ik een goede conditie had en omdat ik niet rookte kreeg ik de volle mep aan kuren. Daar zat ik dan in het ziekenhuis . Rondjes lopend over de afdeling met de infuuspaal in de hand. Fietsend op de hometrainer en beetje tijden van andere patienten verbreken. De weken duurden lang. Ik had de halve mararthon van Zwolle de hele tijd in m’n hoofd. Deze heb ik afgezegd en bedacht me toen: Gerben je gaat hem binnen een jaar naar de operatie gewoon lopen.

Tijdens de kuren ben ik zoveel mogelijk gaan bewegen wat het lichaam aankon. Ik had me goed in de oren geknoopt wat de arts me gezegd had. Alle conditie wat je houd, hoef je niet weer in te halen. De laatste weken hakten er wel in. Slapen ging me beter af als wandelen. Toen de kuren erop zaten ging ik weer in de CT-scan. Deze scan kreeg ik eerder als normaal omdat de vrouw hoog zwanger was. 4 augustus had ik de uitslag. De spannendste dag van mijn leven!!

De chemo had goed zijn werk gedaan. De uitzaaiing was van 5,5cm naar 1,3cm gegaan. En de arts was er zeker van dat dit alleen maar littekenweefsel was. Alleen de longen waren wel aangetast door de chemotherapie. Maar wat een nieuws dat ik het gewonnen had! En een paar weken later kwam als afsluiting onze jongste zoon Senn helemaal gezond ter wereld.

Toen ik in het ziekenhuis lag heb ik een meid leren kennen. Ze is een paar jaar jonger dan mij en lag tegelijk met mij aan de chemotherapie. We hebben nog steeds contact met elkaar en spoorden elkaar aan om door te zetten met sporten. Jonne is zelfs op kickboksen gegaan, dat vind ik echt stoer van haar!

Via de arts kreeg ik verwijzing naar de fysio. Peter was mijn therapeut en heeft me echt super geholpen en aanwijzingen gegeven. Het hardlopen heb ik weer opgepakt en heb me zelfs opgegeven om de 10 km van de diepehel loop te doen. Uitlopen was het doel en onder een uur was mooi. Beide is me gelukt. 2 maten waren bij me om samen met mij te lopen.

Na de diepe hel wist ik het zeker. Die halve marathon gaan we binnen een jaar doen, en de obstacle run in Vriezenveen zal de eerste worden na de chemo. Ik heb me voor voor de halve marathon in Enschede opgegeven en ook voor de 15 km bij “tot de nek in de drek” Het trainen viel me zwaar. Door de chemo waren de aders aangetast. En omdat het winter was had ik telkens het bloed uit de vingers en tenen. Maar we gingen door.

Ook het sporten bij Berkhof heb ik weer opgepakt. Dat viel me ook wel weer tegen. Ik merkte dat de benen veel verder waren qua kracht dan de armen. Maar de aanhouder wint, dus gas d’r op!! De halve marathon heb ik met 2 maten gelopen op 17 april. Wat geweldig om het gewoon te flikken om met zijn 3en over de finish te komen. Dat was echt een kippenvel moment. Danny en John bedankt hiervoor!! En natuurlijk de vrouwen voor het support langs de kant! Bij Berkhof doe ik ook mee aan de bootcamp ter voorbereiding aan “tot de nek in de drek” We moeten ons natuurlijk goed voorbereiden op de eerste obstacle run na het kuren. Deze loop doe ik ook weer met 2 maten. Ik heb er erg veel zin in!!

Ik ben trots op mezelf dat ik me zo kort na de chemo weer volop op het sporten heb kunnen storten, en ik hoop zo een voorbeeld te kunnen zijn voor anderen die ziek zijn (geweest). Ik ben een voorstander van sporten tijdens chemo (tot zover je lichaam het toelaat). Het zorgt ervoor dat je conditie niet te ver weg zakt, en je na de tijd weer sneller terug bent. Bewegen is natuurlijk sowieso goed. Daarnaast kan je tijdens het sporten even je hoofd leeg maken en heb je even een moment voor jezelf.

thumbnail_Halve marathon Enschedethumbnail_Twenterand run met Janet